روش‌های خودآزمایی و عیب‌یابی برای نقص‌های ماژول روشنایی

هنگامی که یک ماژول روشنایی خراب می شود، یک اشتباه رایج بلافاصله مشکوک شدن به برنامه نویسی معیوب یا سخت افزار معیوب است، حتی عجله برای جدا کردن ماژول.

در واقع، اکثر خطاهای کنترل روشنایی را می توان به ترتیب زیر بازرسی کرد:از بیرون به داخل، شروع با منبع تغذیه و سپس ارتباط.

علائم رایج شامل روشن نشدن چراغ ها، قطعی جزئی روشنایی، سوسو زدن وسایل، عدم پاسخگویی پانل های کنترل و ارتباطات آفلاین است.

بررسی کنید که آیا منبع تغذیه ماژول، قطع کننده های مدار و ولتاژ ترمینال طبیعی هستند یا خیر. بسیاری از ایرادات ناشی از ماژول‌های آسیب‌دیده نیستند، بلکه از اتصالات برق جلویی ضعیف، قطع‌شکن‌ها یا شل شدن پایانه‌ها ناشی می‌شوند.

LED اجرا، LED ارتباطی و خطای LED قضاوت اولیه در مورد وضعیت عملکرد دستگاه را ارائه می دهند.

اگر منبع تغذیه و نشانگرها نرمال هستند، آزمایش دستی را ادامه دهید.

ماژول‌های خاصی از خروجی اجباری دستی پشتیبانی می‌کنند، که رله‌های آزمایشی، سیگنال‌های خروجی و بارهای مستقل از برنامه‌نویسی را امکان‌پذیر می‌سازد.

اگر چراغ ها از طریق کنترل دستی کار می کنند اما نمی توانند توسط سیستم فعال شوند، مشکل به احتمال زیاد در آدرس دستگاه، برنامه، ارتباط یا دروازه است.

سمت بار نیاز به بازرسی کامل دارد: لامپ ها، سیم کشی ها، بالاست ها، درایورهای LED و ترانسفورماتورها را برای اتصال کوتاه یا شرایط اضافه بار بررسی کنید.

در نهایت کابل اتوبوس، دروازه، آدرس گروه و وضعیت دانلود برنامه را بررسی کنید.

قانون کلی برای عیب یابی ماژول روشنایی: ابتدا تصور نکنید که ماژول معیوب است. مسائل را لایه به لایه به ترتیب زیر حذف کنید:منبع تغذیه → چراغ های نشانگر → تست دستی → مدار بار → ارتباط.